دعوت

1376

پايان‌نامه‌ام که اقتباسی بود از داستانی به‌همين نام از غلامحسين ساعدی، دو ماه و نيم تمرين بدون دوربين ـ با يک اسپايدر که فيلم‌بردار به‌جای دوربين از انگشتانش استفاده می‌کرد و صدابردار از جارو! ـ بازيگر نقش اول (اليکا عبدالرزاقی) از هنرجويان جديد آموزشگاه سمندريان انتخاب شد که بعدتر بازيگر تلويزيون و سينما شد.

فيلم در يک شب فيلم‌برداری شد، 20 دقيقه با دو کات که برای تعويض کاست روی لباس هنرپيشه‌ها زده شد. رييس دانشکده از آن به‌عنوان بهترين پايان‌نامه‌ی بيست سال گذشته نام برد و با اينکه مونتاژ نداشت، دکتر ضابطی جهرمی به‌عنوان بهترين مونتاژ به فيلم نمره‌ی 20 داد.

فيلم در چندين جشنواره‌ی داخلی و خارجی به نمايش درآمد و هنوز هم طرفداران زيادی دارد.

يک هم‌کاری و هم‌دلی بی‌سابقه باهمه‌ی عوامل دانشجوی فيلم. شب فيلم‌برداری همه‌ی عوامل از صدابردار تا دستيار سوم فيلم‌بردار مو به مو سناريو را حفظ بودند؛ يک اشتباه باعث می‌شد فيلم‌برداری را از سکانس اول تکرار کنيم.