هميشه زود دير مي شود
1- فردا رئيس جمهور نهم کارگردانان سينما را به رغم مشغله فراوان به حضور مي پذيرند. اين فحواي دعوت است لابد. فارغ از زمان مورد نظر و بحث اين ديدار، ميزانسن اين ملاقات حائز اهميت است. اينکه کارگردانان در آخرين ماه هاي باقي دولت پس از سه سال و اندي راهي کاخ رياست جمهوري شوند تا بالاخره به سخنان آنها نيز گوش داده شود، در تحليل اوليه لابد يک ديدار انتخاباتي است و روي ماجرايي که امروز درگوشي اهالي سينما با هم پچ پچ مي کنند.اما چرا کارگردانان به کاخ رياست جمهوري مي روند؟ اگر اين يک دعوت است چرا اعلام نمي شود که رئيس جمهور شخصاً و رسماً از آنها دعوت به عمل آورده است؟ اگر ملاقات و ديدار است چرا مدعوين گزينش شده اند و اصولاً چرا ايشان براي گوش فرا دادن به صحبت هاي کارگردانان به خانه سينما نمي آيند؟ مگر مقامات رسمي و روساي جمهور اسبق نيامدند؟ مگر ايشان براي گوش سپردن به مطالبات بحق حتي روستاييان به مناطق محروم و استان ها سفر نمي کنند؟ نفس ديدار مهم نيست، ميزانسن ديدار مهم است.
2- چرا اينقدر دير؟ چرا هيچ گاه در اين سه سال و اندي رئيس جمهور نخواست بداند در سينما چه مي گذرد و مشکلات اهالي اين هنر- صنعت پيچيده قرن در مناسبات دروني و بيروني اش چيست؟ بودجه تخصيص يافته 41 ميليارد توماني امسال که بنا بود جاي 14 ميليارد سال گذشته را بگيرد چه شد؟ اگر آمد صرف چه شد؟ خروجي اش چيست؟ اين همه انتقاد اصحاب سينما و صاحبان انديشه و دلسوزان و متعهدان اين حرفه در تمامي اين چند سال را چه کسي حتي به اشارتي پاسخ گفت؟ در اين چند ماهه قرار است چه معجزه يي رخ دهد؟شايد در صورت کسب مجدد آراي مردمي در اولين روزهاي تصدي دوره بعد ايشان به جبران گذشته سياستي دگر برگزينند و چنين فرصتي بسيار هم مغتنم قلمداد شود، اما اکنون هدف اين ديدار ديرهنگام هر چه باشد براي هيچ کدام از طرفين ثمره يي جدي دربر نخواهد داشت. احتمالاً.
3- اختلاف نظر و ديدگاه معاونت وقت سينمايي وزارت ارشاد با مشاور هنري رئيس جمهور که منجر به مجادلات و عتاب يکديگر در رسانه هاي همه گير و ملي شده، اظهر من الشمس است. در اين کشاکش مشاور هنري رئيس جمهور گاه انتقادات بجايي هم دارد که به دليل طرح غيرمناسب و عدم اعتماد متقابل با بدنه اصلي سينما به سوءتفاهم دچار مي آيد. و هر اظهار هم عرض و جهت اهالي سينما مي تواند تذکر شفاهي يکي از مديران فرهنگي هم مسلک اما از طيف ديگر را مبني بر همسويي با وي دربر داشته باشد.انتقادات فرهنگي سينماگران طي دوره تصدي دولت وقت آنقد زياد و گاه انباشته است که بدنه و اصناف سينمايي را گاه به انفعال و گاه به قهر و عتاب مديران ارشاد و اصحاب سينما منجر کرده است. اما واقعيت آن است که به زبان خوش مديران وقت اکثريت سينماگران و کارگردانان ترجيح داده اند معاونت سينمايي وقت و مديران شان بمانند چرا که هم جنس آنها مي نمايند، نه از صنف جداگانه و شأني جدا از بدنه اصلي سينما.به هر روي، با توجه به مجال اندک باقي مسووليت، اين ديدار در بهترين حالت شنواي پاره يي انتقادات حاميان طرفين دعوي مديريت فرهنگي است که شايد بتواند کفه را به سوي ديگر سنگين کند و يارا و شاهدي باشد بر صدق مدعاي طرفي بر ديگري پيشاروي رياست دولت. همين.
اعتماد، شنبه ۲۷ مهر ۸۷
