هوای سينما ابری است
1- درآستانه برگزاري دوازدهمين جشن سينماي ايران و روز ملي سينما باز هم اوضاع بدتر از آني که بود گزارش مي شود. بنابر اطلاعات واصله از هواشناسي سينماي ايران، بادهاي موسمي در حال وزيدن است و هيچ کس نمي داند سرآخر باد ما را با خود خواهد برد يا ما باد را...؟،
2- بار ديگر نمايش فيلم هاي توقيفي که عددشان به زودي از کل آثار توليد شده فراتر مي رود، محل مناقشه جدي حتي براي داوري همکاران سينمايي شده است. پيش بيني مي شود به زودي و به پيروي از روزهاي پيدايش اوليه سينما، سينما آزادي به اکران اخبار تلويزيون بپردازد و شوراي صنفي نمايشي نيز که حالا بر سر حضور نماينده تهيه کنندگان به مناقشه رسيده و همچنين شوراي صدور پروانه ساخت که بدون حضور نماينده کانون کارگردانان به کار مشغول است (ظاهراً عزم جدي بر سر اين حضور نيست) هيچ خروجي قابل دفاعي نخواهد داشت.
3- جواد شمقدري مشاور هنري دولت مهرورزي در يک بکش واکش عجيب با وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي همين دولت، دو سر سينماي ايران را گرفته اند و مي کشند. دعوا هر دفعه بر سر لحافي است که عن قريب از وسط پاره مي شود.
توجه شما را به روزهاي آتي جلب مي کنم.
4-بنا بر گزارش خبرگزاري رويترز، شيرين «عباس کيارستمي» در ونيز «هو» شد. اين نه باعث خرسندي است و نه تاسف. کيارستمي سال هاست که خودخواسته به پديده يي صادراتي مبدل شده که خارجي ها مي توانند دوست داشته باشند يا بدشان بيايد. مگر نه اينکه او بارها در مصاحبه با خبرنگاران داخلي و خارجي و آخرين بار در همين جشنواره ونيز شرايط خود و فيلمسازي اش را جدا از مسائل سياسي، اجتماعي و اقتصادي ايران مي داند. او نه براي ما بلکه در خلأ و براي مخاطبي ديگر فيلم مي سازد که طرفدارانش از ميان شبه روشنفکراني تازه به دوران آمده و سانتي مانتا ليست هاي داخلي و خارجياني است که توريستي و تفنني به فيلم هاي کيارستمي، صنايع دستي مسين و گردسوز و ارسي هاي عتيقه، کويرهاي مرکز ايران و رستوران هاي با تخت و پشتي همراه موسيقي ساز و ضربي سنتي علاقه نشان مي دهند.
5- انتخابات در ايران همواره محل مناقشه و چالش است. حتي اگر انتخابات هيات مديره خانه سينما که هر دو سال يک بار ميان نمايندگان صنوف زيرمجموعه برگزار مي شود باشد. اين انتخابات که به فاصله اندکي تا برگزاري جشن بزرگ سينماي ايران قرار دارد، هر از چندي موجبات حرف و حديث هاي مکرر قرار مي گيرد که از آن ميان تعويض دبير منصوب هيات مديره قبلي توسط هيات مديره جديد، ضيق وقت، عدم برنامه ريزي بلندمدت و... بارزترين ايرادات مشهود آن است. انتخابات صنوف زيرمجموعه نيز از اين قاعده مستثنا نيست. هفته گذشته انتخابات اتحاديه تهيه کنندگان و توزيع کنندگان سينماي ايران که حالا به صورت فراکسيون اکثريتي در شوراي عالي تهيه کنندگان حضور دارند نيز به مناقشه کشيده شد. از دعوي که بگذريم نکته حائز اهميت آن است که اگر اتحاديه بخواهد نمايندگانش را در شوراي عالي عوض کند و فردا فراکسيون هاي ديگر نيز چنين بخواهند (که حق طبيعي همه آنهاست) هيچ ثبات و آرامشي براي شوراي عالي نخواهد ماند. يک راه آن است که انتخابات هر سه فراکسيون همزمان برگزار شود تا هر دو سال يک بار ترکيب شوراي عالي شکل بگيرد. اينها را اضافه کنيد به شائبه حضور برخي نمايندگان صنوف در هيات مديره اصلي خانه سينما که مجمع عمومي صنف خود را با تاخير و پس از مجمع عمومي هيات مديره خانه سينما برگزار مي کنند تا در صورت عدم اخذ راي اعتماد مجدد از جانب صنف خود، در ترکيب هيات مديره خانه سينما باقي بمانند. به نظرم وقت آن رسيده هيات مديره جديد خانه سينما يک تقويم انتخاباتي کارشناسانه براي خود و صنوف 29 گانه ترتيب دهد.
6- لازمه سالم برگزار شدن هر انتخابات و پوياتر شدن صنوف و سنديکاها و هر سازماني بازنگري اساسنامه ها و آيين نامه ها و همچنين حذف و اصلاح اعضاي ناکارآمد و بي تحرک است؛ امري که خانه سينما در مورد صنوف فرماليته و همچنين صنوف زيرمجموعه بايد در مورد اعضاي خود بدان اهتمام ورزد. فقط در اين صورت است که لابي هاي مکرر و آراي وکالتي سياهي لشگرها بي اثر خواهد شد و شايسته سالاري و نخبه گرايي سبب حرکت و کارآيي فعاليت هاي صنفي مي شود والا نتايج انتخابات صنفي تا ابد بر يک پاشنه خواهد چرخيد.
7-پس از گذشت دوازده دوره از جشن بزرگ خانه سينما آيين نامه داوري اين جشن چون هميشه دچار نارسايي هايي است که ظاهراً هيچ وقت قرار نيست به يک نتيجه مشخص و مطلوب برسد. راي گيري از داوران بلافاصله پس از نمايش هر فيلم (با توجه به نسبي بودن داوري و عدم مقايسه با فيلم هاي روزها و هفته هاي بعد) که موجب دادن نمره بدون داشتن محک مناسب است و در خلأ انجام مي پذيرد، اعمال ضرايب ناصحيح در نمره کلي (اعمال هر ضريبي براي نمره صفر همان است اما براي نمره يک ضريب لحاظ خواهد شد) و ترکيب داوران (داوري نه يک کرسي صاحب احراز بلکه سهم خواهي صنوف است از سنديکاي مادر) الزاماً و بدون هيچ دستکاري نتيجه نهايي را دچار خطا خواهد کرد. اعتراف مي کنم که به عنوان داور منتخب کانون کارگردانان سهمي در اين خطا دارم... دستان همه ما آلوده است.
اعتماد، ۱۶ شهریور ۸۷
