سایه ماه
1- پخش برنامه انتقادي- ورزشي -تلويزيوني 90 با اجراي محبوب ترين مجري تمام اين سال ها در هاله يي از ابهام قرار دارد. «90» که بي شک پربيننده ترين برنامه تلويزيون دولتي ايران محسوب مي شد و از اين سر سود سرشاري از آگهي ها را نصيب رسانه ملي مي کرد، به دلايل نامعلومي متوقف شده است. فارغ از آنکه اين برنامه تا چه ميزان موفق بوده يا چقدر آن را دوست داريم، در هر کجاي جهان اين ميزان مخاطب براي رسانه يک سرمايه جدي است که در دنياي رقابت رسانه ها براي ايجاد و حفظش تلاش ها و صرف هزينه ها مي شود. هر چقدر هم تلويزيون دولتي ايران به دليل آنکه رسانه يي بي رقيب با امواج مجاني بر آنتن ها و داراي تشکيلاتي عريض و طويل باشد و متکي بر بودجه عمومي کشور، باز هم نياز به مخاطب دارد. و اين نکته يي است که گويي در اين رسانه گهگاه به فراموشي سپرده مي شود و سياستگذاران و دست اندرکاران و مديرانش فکر مي کنند مي شود با دستورالعمل و بخشنامه تماشاي اجباري و مقبوليت را ديکته کرد. در تمام اين ساليان، تلويزيون دولتي ايران که موثرترين و تاثيرگذارترين رسانه کشور بوده و از اين حيث هميشه در رتبه اول اين دسته بندي قرار داشته، برحسب اخبار و آمار درگوشي از اين لحاظ ميان رسانه هاي کشور در رتبه پنجم اثرگذاري بر افکار عمومي قرار گرفته است و اين يعني مسوولان اين رسانه و سياستگذارانش بايد هر چه زودتر به جاي تهيه ليست هاي سياه و سفيد به فکر بازگرداندن آب رفته به جوي باشند و اعاده سرمايه ملي و عمومي به کشور. ورنه زير هجوم امواج تبليغاتي و رسانه يي توپازهاي اين ور و آن ور، خلع سلاح مي شويم و اگر دنده مان را پهن تر نکنيم و طاقت شنيدن صداي انتقاد از درون و خودمان را هم نداشته باشيم، همه داشته مان را از دست خواهيم داد؛ مردم و مخاطبان مان را.
2- بنا شد باغ فردوس احيا شود. شهرداري تهران تصميم گرفته تا بناي زيباي قجري موزه سينما بر عابران و رهگذران خيابان وليعصر پديدار شود... و بالاخره سنگفرش و پياده رو و کمي هم فضاي تنفس و البته احياي باغ ايراني در شهر. اين استثناي پسنديده، اما با يک مشکل مواجه شده. قرار گرفتن حجمي جعلي و زننده از آهن و شيشه که ظاهراً کتابخانه يي کوچک و مهجور است و يک توالت عمومي حقير که گفته مي شود متولي کتابخانه هاي عمومي کشور (در وزارت ارشاد) مدعي است که در آن نسخ خطي بسيار مهمي نگهداري مي شود، پس نه قرار برکنار رفتن دارند، نه معوض گرفتن، نه انتقال و نه... يعني سهم و قسمت خواهي از منافع عمومي تا فرصتي هست و پيدا مي شود. اما سهم خواهي يا احياي فضاي شهري و عمومي يا نگاه فرهنگي به امکنه و ابنيه صاحب شناسنامه يا ... هيچ کدام جان اين کلام و بحث اين مقال نيست. يکي بگويد اين نسخ خطي بسيار مهم ملي چرا در توالت عمومي حقيري کنار خيابان نگهداري مي شود؟
3- انوشيروان ارجمند بسيار بيشتر از آني است که مي نمايد. نمايشنامه يي دارد به نام «سايه ماه» که مرثيه يي است بر آنچه داشته ايم. در سبک تعزيه و نقالي و پرده خواني. قسمتي از آن را اينجا با شما به اشتراک مي گذارم؛ «حاج مرشد حسين نقال با بلندگو نقل مي گه ... واي به روزي که باتري بلندگو ته کشيده شده باشه و مظفر بقال باتري نياورده باشه ... کارد رستم تو هوا مي مونه تا باتري برسه و برسه به پهلوي سهراب، دشنه. چه نقلي، چه نقالي برادر؟ حالا شامورتي بازي رو عشقه،»
اعتماد، ۱۴ شهریور ۸۸
